Schrijfbeest

Haast u, haast u,...

WereldbeestPosted by Geert De Cubber 02 Sep, 2010 09:56:01
... wij staan te wachten.

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post112

Et maintenant?

WereldbeestPosted by Geert De Cubber 29 Jun, 2010 11:14:01
Op de verkiezingsochtend - in mediatermen is dat ondertussen alweer lang geleden, maar de gevolgen blijven de volgende vier jaar zichtbaar, natuurlijk - lagen we nog na te genieten van een goede nachtrust, toen zich in het echtelijke bed een kleine discussie ontspon over de toekomst van het land.

We bedachten dat het misschien beter is om er korte metten mee te maken. Splitsen die handel. Niet alleen BHV, maar meteen het hele land. Maar dan wel onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat de Fransen barmhartig de Walen in de armen zouden sluiten - iets waar de meerderheid van de Fransen achterstaat, zo blijkt uit een sondage die kort voor de verkiezingen bij Le Soir werd gepubliceerd.

Omdat Vlaanderen natuurlijk veels te klein is om als zelfstandige staat door te gaan, besloten we dat het wenselijk is om van Vlaanderen een Nederlandse provincie te maken. Eigenlijk komt het erop neer dat we van de nood een deugd maken: zo wordt het makkelijker om aan leerlingen/studenten uit te leggen dat the Netherlands of die Niederlande een meervoudsvorm is. Als de taal zich niet aanpast aan de realiteit, moet de realiteit zich maar aan de taal aanpassen: alles voor het aanschouwelijk onderricht, weet je wel.

Zo'n nieuw Verenigd Koninkrijk der Nederlanden zou voor beiden tal van voordelen bieden. Om de geesten te laten wennen, sommen we hier de meest voor de hand liggende op:
- we zouden in Vlaanderen eindelijk goede wegen hebben;
- er zou in Vlaanderen eindelijk een goede regeling komen in verband met ruimtelijke orde;
- de ondertiteling kan weer weg, want alle Nederlanders zouden opnieuw dezelfde taal spreken.
- de Nederlanders zouden eindelijk weer Milaan-San Remo, De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix kunnen winnen. En wereldkampioen veldrijden worden.
- wij zouden ook medailles kunnen halen op alle Olympische Spelen, al moeten ze ons boven de Moerdijk dan wel nog een en ander uitleggen in verband met snelschaatsen.
- we zouden samen eindelijk echt kans maken op de wereldbeker voetbal - of toch minstens tot in de kwartfinales raken. De enige tegenprestatie die wij daar als Vlamingen zouden moeten tegenover plaatsen, is meedoen met de Oranjegekte. Maar ik voorspel je, beste lezer: één wereldbeker of Europese titel hebben we daarvoor nodig, en we maken er geen probleem meer van.

Ceterum censeo - zoals altijd al, trouwens - Duitsland wordt wereldkampioen.

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post111

We communiceren ons te pletter...

WereldbeestPosted by Geert De Cubber 25 Jun, 2010 14:21:08

Vergeet bloggen. Bloggen is out. Vandaag moet je op Facebook zitten om mee te tellen. Of twitteren via je nieuwe iPhone of iPad of iWhatever. En natuurlijk moet die e-mail nog beantwoord worden. Nu graag, want de ongeduldige correspondent verwachtte je antwoord eigenlijk twee minuten geleden al.

Ook de manier waarop we met nieuws omgaan, kan de dans niet ontspringen. Met alle gevolgen vandien, natuurlijk. Ik herinner me dat ik op de site van De Standaard aan het surfen was toen KDG in Dendermonde toesloeg. Luttele ogenblikken nadat hij de crèche was binnengedrongen, stond op de site te lezen dat er "verschillende doden" waren. Misschien wel 5. En de eerste berichten over de crash van de trein in Buizingen hadden het over "minstens 20, misschien wel 30 doden". En wie beelden had van de crèche en de crash, kon die stante pede doormailen naar de redactie. Zo konden die uitpakken met "een beeldverslag van een ooggetuige".

Niemand lijkt zich nog de tijd te gunnen om de feiten te checken, om de vraag te stellen of dat allemaal wel zo snel moet, om eerst even te (laten) bekomen van de eerste emoties. Ik weet ook niet hoe ik zou reageren als ik als overlevende uit zo'n trein zou klauteren en een paar seconden later een micro van het televisiejournaal onder mijn neus geduwd zou krijgen met de vraag: "En meneer, hoe voelt u zich?" Op zo'n vraag zou ik waarschijnlijk niet antwoorden. Of als ik dat dan toch zou doen, dan zou het iets zijn in de trant van: "Hoe zou ik mij voelen, denkt u?"

Maar terug naar Facebook, Twitter en e-mail. Meer dan tien jaar geleden had ik een Amerikaanse collega die - toen al - schertsend zei: "You know, als mijn mailbox vol zit, dan sluit ik ‘m en verander ik van job. En als het mijn persoonlijk mailadres is, dan verander ik van mailadres." Hij had het toen al over "information stress". We dachten toen over die man in termen van - excuseer me de uitdrukking - ouwe zak; hij kon duidelijk niet meer mee met de technologische evolutie.

Als ik terugdenk aan Joe, bekruipt me het gevoel dat ik misschien zelf wel een ouwe zak geworden ben. Niet dat ik omwille van een volle mailbox van job zou veranderen (hoewel de gedachte wel aanlokkelijk is), maar als we niet opletten communiceren we de hele dag zonder iets wezenlijks te doen. Via e-mail, blogs, Facebook, Twitter, Blackberry, iPhone en wat hebben we nog allemaal. Studies allerhande tonen aan dat we hoe langer hoe meer met die dingen bezig zijn, sommigen tot wel 5 uur per dag. En dat zorgt er dan weer voor dat we geen tijd meer hebben om andere, misschien wel noodzakelijker, dingen te doen.

Om niet te veel onder de huidige informatiestress te lijden - en om mijn offline leven ook draaglijk te houden, heb ik voor mezelf een paar eenvoudige regels opgesteld:

• - Geen GSM voor mij, tenzij om zelf te bellen in geval van hoge nood. Wie mij nodig heeft, zal mij wel vinden op een andere manier. Als ik in mijn leven al vijf sms'jes heb verstuurd, zal het veel zijn. Ik hoor het u denken: "Ouwe z..." Ik weet het.
• - Geen Facebook voor mij. Ik hoef mijn spannende leven niet nodeloos te delen met de rest van de wereldbevolking.
• - Geen Twitter. Voorlopig. Maar ik twijfel wel.
• - Geen televisie meer. Of toch niet te veel. De voorbije week hoop en al één avond (UPDATE: het WK voetbal niet meegerekend, natuurlijk).
• - E-mail probeer ik maximaal drie maal per dag te checken. Een kwestie van je correspondenten op te voeden dat je niet voortdurend bereikbaar bent voor hen.

Sedert ik die eenvoudige regeltjes probeer toe te passen, komt er veel tijd vrij om te praten met andere mensen, om boeken te lezen of om blogs te schrijven. Zoveel ouderwetse vormen van communicatie: soms doet het echt deugd om tegendraads te doen. En daar dan een blogje over te kunnen schrijven.

(Deze bijdrage verscheen ook op www.lerarenblogs.be)

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post110

Tegengif?

WereldbeestPosted by Geert De Cubber 07 May, 2010 09:47:33

Beste Pieter Lesaffer

Met veel belangstelling en stijgende verbazing las ik je opiniestukje in De Standaard van vandaag (7 mei 2010). Daarin haal je uit naar je collega’s van Tertio (het christelijk opinieweekblad) omdat zij in hun laatste nummer de hele mediahetze tegen de kerk op de voorgrond plaatsen. Je leest daarin een houding die getuigt van “wereldvreemde, beschamende arrogantie.”

Laten we wel wezen: de vorige editie van Tertio opende wel degelijk met het nieuws over Vangheluwe. De aandacht voor de slachtoffers was in eerste instantie zeer prominent. Dat hoort ook zo, wanneer we het hebben over kindermisbruik. En laten we het nog verder eens zijn over een ander aspect: alle gevallen van misbruik in het nabije en verre verleden moeten aan de oppervlakte komen. De kerk moet zichzelf kunnen zuiveren en inderdaad openlijk schuld bekennen. Pas uit die bescheidenheid zal de loutering uiteindelijk mogelijk zijn.

Dat neemt niet weg dat in de voorbije weken toch op zijn minst de indruk ontstaan is dat sommige mensen nog een paar openstaande rekeningen met het kerkbewind wilden vereffenen. En in plaats van dat in alle discretie te doen met de betrokken en bevoegde instanties (zo'n aanpak kan wel degelijk werken en nee, dat heeft niets van doen met doofpotten en andere operaties), deden die mensen dat liever eenzijdig voor het oog van de camera. En die media speelden het spel gretig mee. Enkel wie een aanzet gaf tot een smeuïg verhaal, kreeg de volle aandacht. Een eenzame uitzondering is een jonge West-Vlaamse priester die in Koppen van vorige week heel sereen zijn verdriet en woede (en dat van vele mensen, gelovigen en niet-gelovigen) onder woorden probeerde te brengen.

Maar voor de rest is het toch opvallend dat alles en iedereen zijn zegje wil doen over dit “aftandse instituut”, hoe kerkgemeenschap en kerkinstituut op een hoopje worden gegooid, hoe het verplichte celibaat alweer de zwarte piet krijgt doorgeschoven (las je ook het verhelderende editoriaal van Tertio-hoofdredacteur Peter Vande Vyvere?), hoe de boodschap en de boodschapper met elkaar verward worden. Anders gezegd: het is niet omdat een aantal personen een systeem of een instituut zwaar in verlegenheid gebracht hebben, dat daarom het hele systeem slecht is of, erger nog, uit slechte mensen zou bestaan. Een ander voorbeeld? Menig priester denkt momenteel twee keer na voordat hij iemand (man, vrouw, kind) nog een welgemeende spontane vriendschappelijke knuffel geeft. Niet echt normaal, als je het mij vraagt. Zoiets heeft niets met wereldvreemde arrogantie te maken, dat is veeleer een aspect dat zou mogen belicht worden door journalistieke objectiviteit.

Misschien is de kerk in Vlaanderen er vandaag de dag wel aan toe als de vaderlandse politiek. En misschien moeten meer gelovigen hun verantwoordelijkheid opnemen en de dialoog met niet-gelovigen aangaan, net omdat het slecht gaat. Laten we voor alles met respect voor elkaar eigenheid de dialoog aangaan. Niet de confrontatie. Die levert alleen hoge kijk-, klik- of leescijfers op, geen oplossingen, geen verzachting voor het leed. En daar heeft uiteindelijk geen zinnig mens wat aan.

Misschien komen we zo met de voeten uit de modder. Maar het is verdraaid moeilijk om uit aanzuigende modder te geraken. Zeker als er langs alle kanten mee gegooid wordt.

Met hartelijke groet

Geert De Cubber

• Comments(1)http://www.schrijfbeest.be/#post109

Zingen en zo

WereldbeestPosted by Geert De Cubber 21 Apr, 2010 11:32:32

Tja, hoe moet je anders de tijd doorbrengen als je vastzit in New York? Verzamel landgenoten rond je met het onofficiële Belgische volkslied.

Of je kan natuurlijk nog altijd de was doen...

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post108

Waarom is Vrijdag Goed?

TaalbeestPosted by Geert De Cubber 02 Apr, 2010 19:46:10
Vandaag is het Goede Vrijdag. De Engelsen noemen het Good Friday. De Duitsers zeggen dan weer Karfreitag. Wat is er dan zo goed aan Goede Vrijdag?

Sommigen beweren dat het net goed was voor ons - als mensen - dat Jezus de zonden van de wereld heeft weggenomen en ons op die manier een bevrijdend voorbeeld heeft voorgeleefd. Als taalkundige heb ik eerlijk gezegd weinig op met die verklaring. Nee, dan lijkt me die andere verklaring meer voor de hand liggen: Goede Vrijdag zou een verbastering (daar gaan we weer met de volksetymologie...) zijn van "Gods Vrijdag". Al zou het ook gewoon kunnen dat "Goed" gelezen moet worden als een synoniem voor "Heilig".

Uiteraard gelden ook voor de Engelse benaming dezelfde mogelijke verklaringen. Voor het Duits ligt het dan weer anders: de "Kar" van Karfreitag komt van het Oudhoogduitse woord kara (geklaag, rouw). Overigens spreekt het Duits ook van de Karwoche (de Goede Week, Holy Week) en van Karsamstag (Stille Zaterdag, Holy Saturday). Op Karsamstag, Stille Zaterdag, Holy Saturday blijft het stil voordat op Paaszondag eindelijk weer de Paasklokken zullen luiden.

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post107

Waarom is Donderdag Wit?

TaalbeestPosted by Geert De Cubber 01 Apr, 2010 21:40:04
Vandaag is Witte Donderdag. Christenen herdenken op die dag de instelling van de eucharistie. Maar wat mij als taalkundige vandaag interesseert: waarom wordt deze Donderdag Wit genoemd? En waarom spreken de Duitsers dan over Gründonnerstag? En de Engelsen geven er helemaal geen kleur aan: zij duiden deze dag aan als Maundy Thursday.

De Nederlandse benaming zou alles te maken hebben met de liturgische kleur van deze dag: kruisbeelden krijgen een wit doek, de voorganger draagt witte kleren, de doeken over ambo en altaar zijn ook gewoonlijk wit op deze dag.

De Duitsers gebruiken een andere kleur. Maar er zijn meerdere verklaringen mogelijk. De liturgische kleur van Gründonnerstag zou tot de zestiende eeuw groen geweest zijn. Die kleur is in de Duitse benaming overgebleven. Een andere mogelijkheid is dat men volgens een oud gebruik (14de eeuw of zelfs vroeger) op deze donderdag voornamelijk groene groenten at. De laatste verklaring is dat "grün" een verbastering is van het Oudhoogduitse woord "grînan", wat zoveel betekent als "lachend, winselnd, weinend den Mund verziehen" (aldus de Duitse uitleg op Wikipedia) - we herkennen er ons Nederlandse woord "grienen" in. Door volksetymologie zou grîn donerstac dan later vervormd zijn tot Gründonnerstag.

Geen kleuren voor de Engelstaligen onder ons. De meest gebruikelijke aanduiding voor Witte Donderdag is Maundy Thursday. Maundy is via het Middelengels en Oudfrans "mandé" afgeleid van het Latijnse woord mandatum. Dat is het eerste woord van de zin: "Mandatum novum do vobis ut diligatis invicem sicut dilexi vos" (Joh. 13, 34). Na deze zin volgt dan de voetwassing. Overigens is de zogenaamde mandatum-ceremonie de aanduiding voor de voetwassing die tijdens de eucharistieviering van Witte Donderdag nog steeds gebeurt: 12 personen (naar de 12 leerlingen van Jezus) worden door de priester de voeten gewassen.

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post106

Bianchi

WereldbeestPosted by Geert De Cubber 22 Mar, 2010 15:22:03

Enzo Bianchi komt naar Gent! Dat is behoorlijk prettig nieuws. Deze Italiaan stichtte in de jaren 70 de oecumenische gemeenschap van Bose. Bovendien heeft hij tal van boeken over geloven op zijn naam staan. Momenteel ben ik "Ecouter la Parole" aan het lezen, over de (meer)waarde van de lectio divina vandaag de dag. Geen makkelijke lectuur, maar wel een aanrader voor wie zich in een spirituele lezing van Bijbelteksten interesseert.

Ik hoorde laatst een medestudente vertellen over Enzo Bianchi. Zij had hem enkele jaren geleden aan het woord gehoord. Als er vandaag de dag nog profeten zijn, zo verzekerde ze, dan is Bianchi er zeker een. Het vuur waarmee deze minzame Italiaan het christelijke geloof onder woorden - en gebaren, hij is Italiaan voor iets - brengt, is niet min. Die passie, die overtuiging, dat vuur zetten op zich al aan tot denken.

En het is dus die profeet die we de week na Pasen in Gent mogen verwelkomen. Als je wil weten hoe een profeet klinkt, hier is alvast een voorsmaakje.

(meer info is te vinden via www.ccv.be/gent)

• Comments(0)http://www.schrijfbeest.be/#post105